ik zou je willen kennen echt graag weten
hoe jij en ik elkaar voelen
als we samen delen de dingen
die heel mooi deelbaar zijn
ik pak jou vast volg de lijnen
van je lichaam
we verstrengelen
en komen samen tot één
dinsdag 30 maart 2010
zondag 28 maart 2010
Mind
Spelen met iemands mind is ontzettend boeiend. Je kunt er ontzettend diep mee gaan. En van tijd tot tijd geef jezelf de aanleiding hierin aan. Zonder dat het de intentie van je Meester is. Wanneer je Meester je goed kent, merk hij gelijk dat er wat in jouw hoofd omgaat. En zal daar dan ook gebruik van maken. Je lichaam zal signalen afgeven wat er in jouw hoofd op dat moment omgaat. Signalen die jouw onzekerheid en angst zal weergeven. Daarnaast zal je geilheid daarvan ook deel uit maken. Het is een mooi gegeven dat je lichaam zo reageert. Het geeft jouw Meester de gelegenheid om hier mee te spelen. Hij kan het gebruiken om je nog meer onzekerheid en angst in te boezemen. Of het gebruiken om je op jouw gemak te stellen. Onzekerheid en angst is een mooi gegeven om te zien wat het met je doet. Zowel lichamelijk als geestelijk. Kan je zeggen dat ik het heerlijk vind.
vrijdag 26 maart 2010
Touch the mind
Touch the mind before you touch the body.
It's not the whip but the mind.
So in fact the whip is a tool, not a goal.
It's not the whip but the mind.
So in fact the whip is a tool, not a goal.
woensdag 24 maart 2010
Blind vertrouwen

Heb je ooit iemand volledig vertrouwd? Gewoon volledig kunnen vertrouwen? Je ogen sluiten en er voor gaan? Dat gevoel heb ik, ik weet dat ik mijn Meester volledig kan vertrouwen, dat ik op hem kan rekenen. Dat hij me niet in gevaar zal brengen. Over me zal waken en dat me niets zal gebeuren als we samen zijn. Om deze rede kan ik me volledig geven. Ik ben blij dat ik dat kan bij hem. Hij heeft me die vertrouwen gegeven en hij krijgt daar veel voor terug.
maandag 22 maart 2010
Begeerte
Ik begeer hem met lichaam en geest. Ik wil hem met lichaam en geest. We hebben elkaar al gehad, meerdere malen. Hij kent mij vanbinnen en vanbuiten. Hij dwingt mij tot dingen die ik liever niet doet, maar die ik toch doet, al begrijp ik zelf niet waarom.
zaterdag 20 maart 2010
Mijn ziel
Je pelt mijn ziel laag voor laag,
Ik voel me naakt,
Naakter dan mijn huid,
Het zit diep in mij
Diep in mijn hart en ziel
Je leert me voelen
Op een andere manier
Je laat mij mijzelf leren kennen
Zoals nooit tevoor
Je leert mij opnieuw denken.
Als ik de bodem heb bereikt
Bouw je mij weer op
Laag voor laag.
Totdat ik gekneed ben door jou
Voor jou.....
Ik voel me naakt,
Naakter dan mijn huid,
Het zit diep in mij
Diep in mijn hart en ziel
Je leert me voelen
Op een andere manier
Je laat mij mijzelf leren kennen
Zoals nooit tevoor
Je leert mij opnieuw denken.
Als ik de bodem heb bereikt
Bouw je mij weer op
Laag voor laag.
Totdat ik gekneed ben door jou
Voor jou.....
donderdag 18 maart 2010
maandag 15 maart 2010
Enveloppen

Vanavond hadden we afgesproken. Ik had hem ge-sms’t hoe laat ik er zou kunnen zijn. Ik kreeg niet veel later een sms’je terug, “Is goed meisje, als je de ring op rijdt bel je me. De rest wijst zichzelf. “ De hele middag had ik met stijgende spanning uitgekeken naar onze afspraak. Een spanning die bestond uit angst, opwinding en nieuwsgierigheid. Wilde ik dit wel? Tuurlijk wilde ik dit. Hier verlangde ik naar. Het onbekend, de spanning en wat het geestelijk met me doet. Kijken waar ik mezelf tegen zal komen. Hoever ik zou durven gaan.
Ik draaide de ring op en belde hem op. Kreeg de instructie waar ik heen moest rijden. Shit dacht ik bij mezelf, ik hoef nu helemaal niet naar zijn huis te rijden. Wat moet ik doen? De opwinding en spanning in mijn onderbuik voelde ik opbouwen. Deze was de hele reis al aanwezig maar werd nu extra aangewakkerd omdat ik zijn stem hoorde die mij vertelde wat ik moest doen. Kon mezelf moeilijk ik bedwang houden, maar probeerde het toch. Ik probeerde zo nonchalance mogelijk de aanwijzing te herhalen om er zeker van te zijn dat ik alles goed had onthouden. Niet veel laten kwam ik aan op de plaatst waar ik moest zijn. Stapte uit en liep naar één van de pilaren om de bewust plastictas te pakken die mij verder instructies zou verschaffen.
Ik stapte weer in de auto en reed een stukje verder en parkeerde daar mijn auto. Deed de plastictas open en zag daar een andere plastictas inzitten en wat enveloppen. Haalde de enveloppen eruit en zag dat er nummers opstonden. Ik maakte de eerste envelop open en zag daar het sleuteltje van de garage in zitten. Las in de brief dat ik mijn string uit moest trekken en in dezelfde enveloppe terug moest stoppen waar ik ook de brief uit had gehaald en terug te stoppen in de plastictas. Ik dacht, nou dat is makkelijk, en deed mijn string uit en zag mijn eigen geiligheid zichtbaar in mijn string zitten. Al die tijd wist ik al dat ik opgewonden was maar nu zag ik het ook in mijn string. Deed mijn string in de enveloppe en stopte hem in de plastictas.
Op dat moment zag ik dat er aan de buitenkant van de tas ook een envelop bevestig was met mijn naam erop. Ik haalde de enveloppe eraf en las hem aandachtig. Er stond in dat er in de plastictas 3 enveloppe zaten en dat ik deze op volgorde van nummer buiten de auto in een straal van 5 meter moest uitvoeren. Ok…., dacht ik. Dat is toch iets anders dan ik dacht. Ik trok mijn string weer aan en reed terug naar de plek waar ik de plastictas had gevonden. Stapte uit en liep terug naar de pilaar waar ik de plastictas had gevonden.
Pakte de eerste brief weer en las hem nog eens door om er zeker van te zijn dat ik alles goed had gelezen. Maar ja, de tekst was echt niet veranderd dus ik voerde mijn opdracht uit en stopte mijn string weer terug in de tas. Pakte de tweede brief en las deze meerdere keren door. Daarin stond dat ik, wat er in de andere plastictas zat om moest doen. Ik maakte de andere plastictas open en zag daar mijn enkel-, polsbanden, collar en leiband in zitten. Ik pakte de spulletjes eruit en bekeek ze aandachtig. De leiband had ik niet vaak aangehad. Hier moest ik toch aan wennen. Te meer opdat mijn gedachtes allerlei scenario’s begonnen te verzinnen. Mijn Meester had een paar keer gezegd, dat hij het leuk zou vinden om mij een keer aan de leiband mee te nemen de stad in. Nou je moet weten dat ik dat helemaal niet leuk en heel vernederd zou vinden. Maar ja, dat is natuurlijk ook de bedoeling. Dus ik dacht gelijk dat ik er deze avond aan zou moeten geloven. Ik maande mezelf toe, wees dapper en laat je niet kennen. Hef je hoofd en ondergaat het.
Ik deed de spullen om en klikte de leiband aan. Ik moet toch eerlijk bekennen dat het me opwond en dat ik me er prettig bij voelde. Op het moment dat ik mijn enkelbanden omdeed hoorde ik stemmen achter me en keek om me heen om te kijken waar het geluid vandaan kwam. Moest natuurlijk wel opletten. Ik was hier tenslotte alleen en je weet maar nooit. Zag dat er twee mannen aan de overkant van de weg langs liepen en volgens mij hadden ze mij niet in de gaten. Gelukkig, dacht ik bij mezelf. Zelfde geld liepen ze recht achter mij langs en zagen ze dat ik enkelbanden om had. En dan, tja wat zou er dan kunnen gebeuren? Voelde de opwinding en spanning tussen mijn benen toenemen. Stopte snel de spullen weer in de tas en pakte brief nummer drie. Daarin stond dat ik het trilei in moest brengen en alle spullen terug in de plastictas moest stoppen en de tas op de plek achterlaten waar ik hem had gevonden. Vervolgens moest ik naar de garage rijden en daar zou ik nog een brief aantreffen achter een pilaar.
Ik pakte de trilei en probeerde hem in te brengen. Maar ik was zo geil dat hij niet goed bleef zitten en weer uit mijn geile kut gleed. Ik duwde hem weer terug in mijn geile kut en lag de plastictas terug op zijn plaatst en stapte in mijn auto en reed naar de garage. Parkeerde mijn auto en ging op zoek naar de brief. Ik vond de brief en zag ook dat daar een plastictas bij lag. Raapte de spullen op en schuurde de enveloppe open en begon hem aandachtig te lezen. “Zoals je hebt gezien tref je bij deze brief ook een plastictas aan. Ik wil dat je al je kleren uittrekt op je hold-up, jas en schoenen na. Je stopt al je kleren in de plastictas. Neem alle spullen mee en ga naar mijn huis. Laat jezelf binnen en onder geen voorwaarde doe je de lichten aan. Hang de tas en je jas aan de kapstok en zet je schoenen daaronder. Loop vervolgens naar de slaapkamer en sluit de deur. Wacht daar op mij en zodra ik binnen kom wil ik een enthousiast onthaal.“
Shit dacht ik bij mezelf. Moet ik zonder kleding over straat? Ik heb helemaal geen goede jas aan. De split is tot aan mijn billen en voor gaat hij ook open als ik loop. Nee, dit wil ik niet. Echt niet dit ga ik echt niet doen. Ik las nog een keer aandachtig de brief door. Misschien had ik het niet goed gelezen. Maar tuurlijk had ik het wel goed gelezen. Dus ik moest er toch echt aan geloven. Ik keek om me heen of er echt geen mensen in de garage waren en kleden mezelf snel uit en deed mijn jas aan. Stopte alles in de tas en liep naar de uitgang. Voordat ik de deur wilde openen hoorde ik stemmen. Ik wachten totdat de stemmen waren verdwenen en deed de deur open. En liep snel naar de voordeur van zijn huis. Liep snel naar boven hopend dat ik geen buren tegen zou komen. Gelukkig had ik zonder kleerscheuren de voordeur bereikt en maakte deze snel open en sloot hem achter me.
Ppff, gelukkig ik ben heelhuids binnen gekomen. Het viel achteraf gelukkig mee. Geen starende blikken tegen gekomen. De spanning viel van me af maar de opwinding was des te meer aanwezig. Ik hing mijn spullen op en ging naar de slaapkamer en nam daar plaatst. De minuten verstreken. Het leek wel een eeuwigheid. En toen hoorde ik geschuifel op de gang en ging de deur open. Ik sprong op en riep; ha lieverd. Hij moest lachen om mijn begroeting en nam me in zijn armen. Gelukkig gingen we niet de stad in…… ppfff. Hij vertelde me ook nog dat hij al die tijd over mij waakte. Ik had het kunnen weten. Dank u Meester.
zondag 14 maart 2010
Stil

Stil ligt ik daar
Voor mijn ogen een fluwelen sjaal
Mijn handen bij elkaar
Gebonden door een touw
Evenals mijn enkels
Geur van opium
Zachte klanken
Geheel overgeleverd
Wachtend, verlangend
Voel ik plagend jouw handen
mijn huid strelend met een veer
Hulpeloos, doch veilig bij jou
Diep intens verlangen naar meer
Dat weet jij
En pak er wat anders bij
Mijn lichaam begint te kronkelen
Zachtjes kreunt ik
Wil niet dat jij stop
Ademhalingen gaan sneller
Het wind ons beiden op
Zwevend van het genot
Smekend
Wil ik hem voelen
Hunkerend naar zijn liefde
Plagend zijn antwoord
Strelend met zijn tong
Het maakt mij gek
Teder kussen wij elkaar
En jij glijdt in mijn intense warmte
Stillend de honger
Komen samen klaar
Gebonden liefdesspel
Samen
vrijdag 12 maart 2010
Neuk me

Neuk me
Neuk me, neuk mijn ziel
Neuk me geestelijk en dring daarbinnen
Neuk me
Neuk me
Neuk me, met je vingers en je tong
Vandaag liever dan morgen
Neuk me
Neuk me, dat mijn lijf zich willig klemt
Tussen muur en lust verborgen
Neuk me
Neuk me in 't geheim met open deuren
Neuk me wild en ongeremd
Neuk me
Alsjeblieft, neuk mijn ziel
woensdag 10 maart 2010
Ik
Ik wacht op jou
want jij zal mij boeien
met zeven koorden
en met jouw woorden
ontvoeren naar de
onbekende gangen van mijn geest
waar ik geboeid , bevreesd en
gebonden op bed zal wachten
totdat jij zal komen.
De tijd tikt er langzaam weg
met het druppen van kaarsvet
en slagen van de zweep
en als ik smacht van verlangen
naar het zaad van de daad.
Zal jij mij in die geest berijden
om mij te bevrijden
van zeven knellende koorden
en de boeien van mijn geest.
En ik zal zeggen dring diep in mijn geest
want jij zal mij boeien
met zeven koorden
en met jouw woorden
ontvoeren naar de
onbekende gangen van mijn geest
waar ik geboeid , bevreesd en
gebonden op bed zal wachten
totdat jij zal komen.
De tijd tikt er langzaam weg
met het druppen van kaarsvet
en slagen van de zweep
en als ik smacht van verlangen
naar het zaad van de daad.
Zal jij mij in die geest berijden
om mij te bevrijden
van zeven knellende koorden
en de boeien van mijn geest.
En ik zal zeggen dring diep in mijn geest
maandag 8 maart 2010
Spanning
Het is weer eens later geworden dan de bedoeling was, maar om kwart voor zeven trek ik dan toch eindelijk de deur van mijn kantoor achter me dicht. Als laatst vertrekkende moet ik het alarm instellen. Ik doe de voordeur op slot. Genietend van het avondzonnetje loop ik met mijn tas over de schouder naar mijn auto, ondertussen peinzend over wat ik eigenlijk nog allemaal moet doen. Wanneer ik bijne bij mijn auto ben voel ik, dat er iemand achter me is komen lopen. Ik heb echter geen tijd om me om te draaien want op hetzelfde moment voel ik dat er een hand voor mijn mond wordt gehouden. In mijn linkeroor wordt kortaf gesnauwd, geen kik trut. Verstijfd van schrik besef ik amper wat er gebeurt, laat staan dat ik bedenk dat ik zou moeten schreeuwen, schoppen, proberen los te komen. Voor ik het in de gaten heb, krijg ik een soort zak over mijn hoofd. Plotseling is alles zwart. Omdat ik me niet meer kan oriënteren, laat ik me redelijk eenvoudig meevoeren naar, wat later blijkt, een bus. Pas wanneer mijn belager de schuifdeur aan de rechterkant opent, begin ik tegen te spartelen. Dan is het echter al veel te laat, want zonder pardon word ik opgetild en op een soort stoel neergezet. Mijn tas hoor ik op de grond vallen. Met een klik zitten mijn handen in twee polsboeien. Vervolgens worden mijn handen vakkundig vastgezet aan iets wat boven mijn hoofd moet hangen. Al zou ik willen, ik kan werkelijk geen kant meer op. Even gebeurt er niets, ik zit vastgeketend, in het donker. Wel ruik ik zijn geur, aftershave vermengd met zweet, jasses. Ik trek een vies gezicht onder de zak. Hoor zijn ademhaling. Hoewel mijn hart in mijn keel klopt, maakt de lichte paniek plaats voor een soort berusting een lichte opwinding zelfs. Dan voel ik hoe mijn blouse wordt losgeknoopt en daarna enigszins aan de kant geschoven, zodat mijn schouders en blote buik zichtbaar worden. Mijn bh ondergaat een minder fortuinlijk lot, die wordt met een mes aan de voorkant zonder pardon doorgesneden. Ik ril bij de aanraking van het mes op mijn huid. Mijn borsten springen vooruit. Mijn tepels zijn van angst, of is het opwinding, hard geworden en steken parmantig vooruit. Mijn linkertepel wordt hardhandig vastgepakt en even venijnig gedraaid. Ik kan een kreet van pijn niet onderdrukken, maar tegelijkertijd voel ik een opwindende kriebel in mijn onderbuik.
Geen kik had ik gezegd, slet en hij geeft een tik tegen mijn rechterborst. Mijn maag draait zich enigszins om van opwinding. Dan voel ik hoe er aan mijn handen, nee aan de polsboeien wordt getrokken. Ik hoor een soort katrol bewegen en kan niets anders doen dan mij enigszins oprichten. Half opgericht ergens tussen zitten en staan hang ik nu uiterst ongemakkelijk. Mijn rok wordt met een venijnige ruk open geritst. Ik voel hoe hij langs mijn benen naar beneden glijdt en hoor hem op de grond vallen. Hierna ondergaat mijn slip hetzelfde lot als mijn bh. Dan merk ik dat er weer enige ruimte komt omdat hij me laat zakken, zodat ik weer kan gaan zitten. Deze opluchting is echter maar van korte duur, want nu merk ik dat het een metalen kruk of stoel is. Verschrikkelijk koud aan mijn blote billen. Meteen ontstaat een druk op mijn blaas. Hij gaat ondertussen echter gewoon verder. Nu zal ik je even goed vastzetten, kreng! Om dat te onderstrepen, klikt mijn belager een enkelboei om mijn rechterenkel. Hij pakt mijn rechterenkel, trekt eraan en zonder te beseffen wat er gebeurt, verzet ik mijn voet iets verder naar buiten. Ik hoor hoe hij mijn voet ergens aan vast klikt. Dan hetzelfde verhaal met mijn linkerenkel. Wanneer ik daarna probeer mijn voeten te verplaatsen blijkt er geen beweging meer in te krijgen. Nu kan ik echt geen kant meer op en zit ik, bijna naakt voor een mij onbekende man. Ik merk de opwinding in mijn kruis, weet bijna zeker dat ik nat ben en hoop dat het hem niet opvalt. Blijkbaar niet, want ik hoor hem zeggen, Goed, zo kun je wel even blijven zitten. Hij is voorlopig klaar met mij en ik hoor hem uitstappen, de deur dichttrekken en even later hoor ik de deur aan de bestuurderskant opengaan. Niet veel later wordt de bus gestart en voel ik dat we wegrijden.
Nu hij weg is concentreer ik me op de geluiden van de auto en de bewegingen. Met enige moeite vind ik een soort van evenwicht en weet bochten en abrupte bewegingen redelijk op te vangen. Na wat voor mij een eeuwigheid lijkt, hoor ik de bus vaart minderen en voel ik dat we afslaan. Het klinkt alsof we over grind rijden, maar zeker weten doe ik dat natuurlijk niet. Niet lang daarna stopt de bus. Ik hoor dat de motor wordt afgezet en dat de deur opengaat en weer dichtgeslagen wordt. Dan hoor ik inderdaad iemand van de bus weglopen door het grind, mij in onzekerheid achterlatend in de bus. Het geeft me echter wel de gelegenheid even stil te staan bij de situatie waarin ik me bevind. Wie is deze man? Waar heb ik dit aan de danken? Wat gaat er met me gebeuren? Voor dat ik er echter goed over na kan denken, hoor ik iemand naar de bus komen lopen. Dit keer komt de persoon in kwestie wel naar de mijn deur. Hij wordt niet kort daarna opengeschoven. Mijn voeten losgemaakt worden. Mijn handen volgen kort daarna. Wanneer ik ze voorzichtig laat zakken, voel ik dat ze licht zijn gaan slapen. Een pijnlijke prikkeling gaat door mijn handen en armen als mijn bloed langzaam terugstroomt. Tijd om hier bij stil te staan krijg ik niet want ze worden vrijwel direct achter mijn rug vastgezet. Weer word ik opgetild en uit de auto gedragen. Ik besef dat dit niet dezelfde persoon is als daarstraks, want deze persoon ruikt anders, fris, alsof hij net gedoucht heeft. Ik voel dat ik een soort trap wordt opgedragen, ongeveer vijf treden, en merk aan het veranderen van de geluiden, dat we een gebouw binnengaan. Niet lang daarna word ik enigszins hardhandig op mijn voeten gezet. Wankelend blijf ik staan.
Het volgende moment voel ik dat er iets om mijn hals wordt gedaan. Een soort halsband, vermoed ik. Ik voel dat er iets aan geklikt wordt en meteen wordt er aan getrokken. Om niet te vallen, moet ik wel meelopen. Zo te horen lopen we over een marmeren of stenen vloer. Ik hoor mijn pumps klikken bij iedere stap. Blijkbaar stoort hem dat want hij zegt al na vijf of zes passen, stop kreng! Als ik stilsta, snauwt hij, doe je schoenen uit! Nu, meteen! Ik voel dat hij mijn linkerenkel pakt en me duidelijk maakt dat ik mijn voet moet optillen. Nadat hij mijn linkerschoen heeft uitgetrokken, gebeurt hetzelfde met mijn rechter. Ik sta nu blootsvoets op een koude vloer. Een rilling gaat door me heen. Andermaal neemt de druk op mijn blaas toe. Ik kan niet voorkomen dat ik kippenvel krijg in mijn nek en op mijn armen. Maar door gaat het weer. De vloer is glad, maar nog steeds koud. Het gebouw moet behoorlijk groot zijn, want het duurt behoorlijk lang voor ik weer te horen krijg dat ik moet stoppen. Wat me meteen opvalt dat de vloer hier warmer is. Mijn handen worden losgemaakt. Voor ik het goed en wel in de gaten heb, zijn mijn blouse en resten van mijn bh verwijderd en zijn mijn handen alweer boven mijn hoofd vastgezet. Benen spreiden!, is het volgende commando. Aarzelend zet ik mijn linkervoet iets naar buiten, maar blijkbaar zet ik hem niet ver genoeg naar buiten, want bijna meteen hoor ik, wijder slet! Dit keer zet ik, angstig voor de gevolgen als ik het niet doe, snel mijn rechterbeen iets verder naar buiten. Dan wordt er weer iets vast geklikt aan de enkelboeien. Het staat niet echt gemakkelijk zo wijd, dus probeer ik mijn benen weer iets naar binnen te plaatsen, om te merken dat dit niet meer gaat. Ze zijn gespreid door een spreidstang. Ik voel hoe ergens aan getrokken wordt en even later kan ik nog slechts op mijn tenen de grond raken. Ik hang min of meer in de lucht. Open en weerloos. Even laat hij het hierbij. Ik voel de opwinding in mijn maag en buik en weet bijna zeker dat ik weer, of is het nog steeds, vochtig ben. Waarschijnlijk glinsteren mijn schaamlippen. Hij moet het kunnen zien. En als hem dat niet opvalt, dan toch wel mijn tepels. Ik voel dat door de opwinding en angst mijn wangen een hoogrode kleur hebben gekregen, maar dat kan hij niet zien door de zak, gelukkig.
Door een zich verplaatsende luchtstroom voel ik dat hij om me heen loopt. Dan wordt met een ruk van achteren de zak van mijn hoofd getrokken. Geschrokken knipper ik met mijn ogen tegen het felle licht om me heen. Vrijwel meteen wens ik de zak en de relatief veilige duisternis terug. Nu kan ik echt niets meer verbergen. In een poging enigszins terug te keren naar het donker sluit ik mijn ogen. Blijkbaar gunt hij me dat wel want ik voel hoe een soort blinddoek voor mijn ogen wordt geknoopt. Ik keer terug naar de mij inmiddels vertrouwde duisternis, vol spanning wachtend op wat komen gaat. Er gebeurt echter niets en na een tijdje merk ik dat de spanning afneemt en dat ik in een vorm van ontspanning terechtkom. Ik vind een zekere berusting. Ja zelfs rust in mijn huidige penibele en langzamerhand toch ook wel wat pijnlijke situatie. Alsof de weerstand uit me vloeit. Mijn gedachten dwalen steeds verder weg. Gek genoeg denk ik aan dingen die er zijn gebeurd de afgelopen dagen, weken, alsof ik op zoek ben naar de reden van deze situatie. Maar ook gewone alledaagse dingen komen in gedachten langs. Ik moet niet vergeten brood te halen, anders heb ik maandagochtend geen brood meer in huis. Waar zou mijn tas gebleven zijn? Ik ben zo ver weg, dat ik niet in de gaten heb dat hij weer voor me staat. Mijn adem stokt. Een felle pijn in mijn linkertepel haalt me weer terug naar de werkelijkheid. Niet lang daarna voel ik eenzelfde pijn in mijn rechtertepel. Mijn beide tepels zijn nu voorzien van tepelklemmen. Alsof hij dit wil bevestigen, tikt hij er nog even licht tegenaan. Nu kan ik een kreet van pijn niet meer onderdrukken. Meteen zet ik me min of meer schrap voor de gevolgen van mijn kreet. Maar er volgt gelukkig dit keer niets. En weer laat hij me even met rust. Ondanks de pijn, die van een felle pijn toen de klemmen geplaatst werden, overgaat in een zeurende. Maar nog steeds een bijna ondraaglijke pijn, vind ik ook nu weer een soort evenwicht. Wel merk ik dat er naast de pijn in mijn tepels een soort spierpijn door mijn rug, armen en liezen begint te trekken. Het wordt onaangenaam om zo met mijn armen in de lucht te staan en mijn benen wijder dan normaal is. Dit keer laat hij me niet zo lang alleen. Ik hoor hem dit keer wel terugkomen.
Met mijn zintuigen tot het uiterste gespitst voel ik hoe hij met zijn hand heel licht over mijn schaamstreek aait. Ik voel een kriebel opwellen in mijn onderbuik. Hoe kan ik, in deze pijnlijke en ongemakkelijke situatie, nu op dit moment opgewonden raken? Even, nauwelijks merkbaar, raakt één van zijn vingers mijn klit aan. Een siddering gaat door me heen. Opgewonden?, hoor ik hem zeggen. Ik durf niet te antwoorden en hou me stil. Weer een korte stilte. Dan zonder verdere aankondiging voel ik iets kouds op mijn linkerschouder. Ik doe mijn best te bedenken, nee te voelen wat het kan zijn. Geen ijs, want het is niet vochtig. Een voorwerp van metaal denk ik, glijdt langzaam over mijn huid naar beneden naar mijn linkerborst. Ik deins achteruit, zover dat mogelijk is, maar het voorwerp volgt mijn bewegingen moeiteloos, het blijft niet bij mijn borst, maar gaat via mijn navel, waar het een kringetje omheen maakt, verder naar beneden. Ondertussen werken mijn hersenen in razend tempo om te bedenken wat ik voel. Wat is dat voor voorwerp? Dat het van metaal is, dat weet ik nu bijna zeker, want hoe langer het in contact is met mijn lichaam, hoe warmer het wordt. Of beter gezegd hoe minder koud het wordt. Maar wat is het? Een staaf of mijn hersenen blokkeren bij de gedachte aan een mes. Hierdoor merk ik niet dat het voorwerp ondertussen rustig verder naar beneden glijdt en nu op mijn schaamheuvel rust.
Knieën naar buiten, meisje, we gaan plezier maken, hoor ik voor me. Doodsbenauwd duw ik trillend mijn knieën naar buiten. Meteen daarop voel ik hoe het voorwerp weer begint te bewegen. De spanning wordt echter steeds groter en ik probeer achteruit te deinzen, me op de één of andere manier af te wenden, maar ik word tegengehouden door een dwingende hand. Ik kan geen kant op, hoe graag ik dat ook zou willen. Niet veel later voel ik dat het metalen voorwerp tussen mijn schaamlippen naar binnen wordt geduwd. Het voelt koud aan maar neemt snel mijn lichaamstemperatuur aan. Ik bedenk wat het zou kunnen zijn. Voel geen scherpe randen en bedenk dat het een metalen dildo zou kunnen zijn. Ja het moet wel een metalen dildo zijn, De dildo wordt ruw maar toch enigszins voorzichtig door de man in mij bewogen. Ik probeer mij zo stil mogelijk te houden, maar de opwinding kan ik niet onderdrukken. Het tempo wordt door de man opgevoerd. De spanning en opwinding neemt toe en daardoor beginnen mijn buik en bovenbenen echter als vanzelf te trillen. Hoe kan ik nu in deze positie genieten van dit. Maar hoe ik ook mijn best doe, mijn benen beginnen steeds meer te trillen van de inspanning. De dildo wordt door de man in een zelfde tempo in mij bewogen, zonder aandacht te schenken aan het trillen van mijn benen of mijn angstkreetjes, die ik niet meer kan onderdrukken. Maar ik weet dat het geen angstkreetjes zijn het zijn genotkreetjes. Ik besef dat ik dit alles niet veel langer meer zal volhouden. Alles wat ik nog voel is de kwelling van de boeien en de spreidstang, de vermoeidheid in mijn armen, mijn benen, mijn hele lichaam. Ik wil dat hij ophoudt, ik wil dat hij opschiet. Ik wil dat hij doorgaat, doorgaat dat ik mijn orgasme niet meer kan onderdrukken. Ik wil van alles maar ik kan helemaal niets. Ik kan me alleen maar overgeven aan dit alles en laat me dan ook gaan. Ik voel mijn hele lichaam zich spannen door de aankomende orgasme, een orgasme die ik niet meer kan onderdrukken. En kom dan ook heftig klaar.
Na wat een eeuwigheid lijkt, merk ik dat ik eindelijk word losgemaakt. Niet meer in staat mijn ledematen te controleren zak ik hulpeloos in elkaar. Mijn benen en enkels kunnen de last niet meer dragen, ze weigeren dienst. Blijkbaar had de man dit verwacht, want ik word opgevangen en op de grond neergelegd. Nog nooit voelde het zo goed om op de grond te liggen. Moegestreden heb ik niet meer het benul om mijn blinddoek af te doen. Ik voel hoe er een deken over me heen wordt gelegd. Pas op dat moment besef ik dat ik het verschrikkelijk koud heb. Nog steeds lig ik te trillen, niet van spanning maar van de kou. Dan voel ik dat de blinddoek wordt afgedaan en voel dat er twee armen om me heen worden geslagen. Van vermoeidheid kan ik mijn hoofd niet optillen om te kunnen zien wie mij vast houdt, maar probeer met mijn laatste kracht het toch te doen. En dan zie ik dat ik in de ogen van mijn Meester kijk. En dan valt al mijn vermoeidheid en alle spanning van me af omdat ik weet dat dit onder zijn leiding is gedaan.
Geen kik had ik gezegd, slet en hij geeft een tik tegen mijn rechterborst. Mijn maag draait zich enigszins om van opwinding. Dan voel ik hoe er aan mijn handen, nee aan de polsboeien wordt getrokken. Ik hoor een soort katrol bewegen en kan niets anders doen dan mij enigszins oprichten. Half opgericht ergens tussen zitten en staan hang ik nu uiterst ongemakkelijk. Mijn rok wordt met een venijnige ruk open geritst. Ik voel hoe hij langs mijn benen naar beneden glijdt en hoor hem op de grond vallen. Hierna ondergaat mijn slip hetzelfde lot als mijn bh. Dan merk ik dat er weer enige ruimte komt omdat hij me laat zakken, zodat ik weer kan gaan zitten. Deze opluchting is echter maar van korte duur, want nu merk ik dat het een metalen kruk of stoel is. Verschrikkelijk koud aan mijn blote billen. Meteen ontstaat een druk op mijn blaas. Hij gaat ondertussen echter gewoon verder. Nu zal ik je even goed vastzetten, kreng! Om dat te onderstrepen, klikt mijn belager een enkelboei om mijn rechterenkel. Hij pakt mijn rechterenkel, trekt eraan en zonder te beseffen wat er gebeurt, verzet ik mijn voet iets verder naar buiten. Ik hoor hoe hij mijn voet ergens aan vast klikt. Dan hetzelfde verhaal met mijn linkerenkel. Wanneer ik daarna probeer mijn voeten te verplaatsen blijkt er geen beweging meer in te krijgen. Nu kan ik echt geen kant meer op en zit ik, bijna naakt voor een mij onbekende man. Ik merk de opwinding in mijn kruis, weet bijna zeker dat ik nat ben en hoop dat het hem niet opvalt. Blijkbaar niet, want ik hoor hem zeggen, Goed, zo kun je wel even blijven zitten. Hij is voorlopig klaar met mij en ik hoor hem uitstappen, de deur dichttrekken en even later hoor ik de deur aan de bestuurderskant opengaan. Niet veel later wordt de bus gestart en voel ik dat we wegrijden.
Nu hij weg is concentreer ik me op de geluiden van de auto en de bewegingen. Met enige moeite vind ik een soort van evenwicht en weet bochten en abrupte bewegingen redelijk op te vangen. Na wat voor mij een eeuwigheid lijkt, hoor ik de bus vaart minderen en voel ik dat we afslaan. Het klinkt alsof we over grind rijden, maar zeker weten doe ik dat natuurlijk niet. Niet lang daarna stopt de bus. Ik hoor dat de motor wordt afgezet en dat de deur opengaat en weer dichtgeslagen wordt. Dan hoor ik inderdaad iemand van de bus weglopen door het grind, mij in onzekerheid achterlatend in de bus. Het geeft me echter wel de gelegenheid even stil te staan bij de situatie waarin ik me bevind. Wie is deze man? Waar heb ik dit aan de danken? Wat gaat er met me gebeuren? Voor dat ik er echter goed over na kan denken, hoor ik iemand naar de bus komen lopen. Dit keer komt de persoon in kwestie wel naar de mijn deur. Hij wordt niet kort daarna opengeschoven. Mijn voeten losgemaakt worden. Mijn handen volgen kort daarna. Wanneer ik ze voorzichtig laat zakken, voel ik dat ze licht zijn gaan slapen. Een pijnlijke prikkeling gaat door mijn handen en armen als mijn bloed langzaam terugstroomt. Tijd om hier bij stil te staan krijg ik niet want ze worden vrijwel direct achter mijn rug vastgezet. Weer word ik opgetild en uit de auto gedragen. Ik besef dat dit niet dezelfde persoon is als daarstraks, want deze persoon ruikt anders, fris, alsof hij net gedoucht heeft. Ik voel dat ik een soort trap wordt opgedragen, ongeveer vijf treden, en merk aan het veranderen van de geluiden, dat we een gebouw binnengaan. Niet lang daarna word ik enigszins hardhandig op mijn voeten gezet. Wankelend blijf ik staan.
Het volgende moment voel ik dat er iets om mijn hals wordt gedaan. Een soort halsband, vermoed ik. Ik voel dat er iets aan geklikt wordt en meteen wordt er aan getrokken. Om niet te vallen, moet ik wel meelopen. Zo te horen lopen we over een marmeren of stenen vloer. Ik hoor mijn pumps klikken bij iedere stap. Blijkbaar stoort hem dat want hij zegt al na vijf of zes passen, stop kreng! Als ik stilsta, snauwt hij, doe je schoenen uit! Nu, meteen! Ik voel dat hij mijn linkerenkel pakt en me duidelijk maakt dat ik mijn voet moet optillen. Nadat hij mijn linkerschoen heeft uitgetrokken, gebeurt hetzelfde met mijn rechter. Ik sta nu blootsvoets op een koude vloer. Een rilling gaat door me heen. Andermaal neemt de druk op mijn blaas toe. Ik kan niet voorkomen dat ik kippenvel krijg in mijn nek en op mijn armen. Maar door gaat het weer. De vloer is glad, maar nog steeds koud. Het gebouw moet behoorlijk groot zijn, want het duurt behoorlijk lang voor ik weer te horen krijg dat ik moet stoppen. Wat me meteen opvalt dat de vloer hier warmer is. Mijn handen worden losgemaakt. Voor ik het goed en wel in de gaten heb, zijn mijn blouse en resten van mijn bh verwijderd en zijn mijn handen alweer boven mijn hoofd vastgezet. Benen spreiden!, is het volgende commando. Aarzelend zet ik mijn linkervoet iets naar buiten, maar blijkbaar zet ik hem niet ver genoeg naar buiten, want bijna meteen hoor ik, wijder slet! Dit keer zet ik, angstig voor de gevolgen als ik het niet doe, snel mijn rechterbeen iets verder naar buiten. Dan wordt er weer iets vast geklikt aan de enkelboeien. Het staat niet echt gemakkelijk zo wijd, dus probeer ik mijn benen weer iets naar binnen te plaatsen, om te merken dat dit niet meer gaat. Ze zijn gespreid door een spreidstang. Ik voel hoe ergens aan getrokken wordt en even later kan ik nog slechts op mijn tenen de grond raken. Ik hang min of meer in de lucht. Open en weerloos. Even laat hij het hierbij. Ik voel de opwinding in mijn maag en buik en weet bijna zeker dat ik weer, of is het nog steeds, vochtig ben. Waarschijnlijk glinsteren mijn schaamlippen. Hij moet het kunnen zien. En als hem dat niet opvalt, dan toch wel mijn tepels. Ik voel dat door de opwinding en angst mijn wangen een hoogrode kleur hebben gekregen, maar dat kan hij niet zien door de zak, gelukkig.
Door een zich verplaatsende luchtstroom voel ik dat hij om me heen loopt. Dan wordt met een ruk van achteren de zak van mijn hoofd getrokken. Geschrokken knipper ik met mijn ogen tegen het felle licht om me heen. Vrijwel meteen wens ik de zak en de relatief veilige duisternis terug. Nu kan ik echt niets meer verbergen. In een poging enigszins terug te keren naar het donker sluit ik mijn ogen. Blijkbaar gunt hij me dat wel want ik voel hoe een soort blinddoek voor mijn ogen wordt geknoopt. Ik keer terug naar de mij inmiddels vertrouwde duisternis, vol spanning wachtend op wat komen gaat. Er gebeurt echter niets en na een tijdje merk ik dat de spanning afneemt en dat ik in een vorm van ontspanning terechtkom. Ik vind een zekere berusting. Ja zelfs rust in mijn huidige penibele en langzamerhand toch ook wel wat pijnlijke situatie. Alsof de weerstand uit me vloeit. Mijn gedachten dwalen steeds verder weg. Gek genoeg denk ik aan dingen die er zijn gebeurd de afgelopen dagen, weken, alsof ik op zoek ben naar de reden van deze situatie. Maar ook gewone alledaagse dingen komen in gedachten langs. Ik moet niet vergeten brood te halen, anders heb ik maandagochtend geen brood meer in huis. Waar zou mijn tas gebleven zijn? Ik ben zo ver weg, dat ik niet in de gaten heb dat hij weer voor me staat. Mijn adem stokt. Een felle pijn in mijn linkertepel haalt me weer terug naar de werkelijkheid. Niet lang daarna voel ik eenzelfde pijn in mijn rechtertepel. Mijn beide tepels zijn nu voorzien van tepelklemmen. Alsof hij dit wil bevestigen, tikt hij er nog even licht tegenaan. Nu kan ik een kreet van pijn niet meer onderdrukken. Meteen zet ik me min of meer schrap voor de gevolgen van mijn kreet. Maar er volgt gelukkig dit keer niets. En weer laat hij me even met rust. Ondanks de pijn, die van een felle pijn toen de klemmen geplaatst werden, overgaat in een zeurende. Maar nog steeds een bijna ondraaglijke pijn, vind ik ook nu weer een soort evenwicht. Wel merk ik dat er naast de pijn in mijn tepels een soort spierpijn door mijn rug, armen en liezen begint te trekken. Het wordt onaangenaam om zo met mijn armen in de lucht te staan en mijn benen wijder dan normaal is. Dit keer laat hij me niet zo lang alleen. Ik hoor hem dit keer wel terugkomen.
Met mijn zintuigen tot het uiterste gespitst voel ik hoe hij met zijn hand heel licht over mijn schaamstreek aait. Ik voel een kriebel opwellen in mijn onderbuik. Hoe kan ik, in deze pijnlijke en ongemakkelijke situatie, nu op dit moment opgewonden raken? Even, nauwelijks merkbaar, raakt één van zijn vingers mijn klit aan. Een siddering gaat door me heen. Opgewonden?, hoor ik hem zeggen. Ik durf niet te antwoorden en hou me stil. Weer een korte stilte. Dan zonder verdere aankondiging voel ik iets kouds op mijn linkerschouder. Ik doe mijn best te bedenken, nee te voelen wat het kan zijn. Geen ijs, want het is niet vochtig. Een voorwerp van metaal denk ik, glijdt langzaam over mijn huid naar beneden naar mijn linkerborst. Ik deins achteruit, zover dat mogelijk is, maar het voorwerp volgt mijn bewegingen moeiteloos, het blijft niet bij mijn borst, maar gaat via mijn navel, waar het een kringetje omheen maakt, verder naar beneden. Ondertussen werken mijn hersenen in razend tempo om te bedenken wat ik voel. Wat is dat voor voorwerp? Dat het van metaal is, dat weet ik nu bijna zeker, want hoe langer het in contact is met mijn lichaam, hoe warmer het wordt. Of beter gezegd hoe minder koud het wordt. Maar wat is het? Een staaf of mijn hersenen blokkeren bij de gedachte aan een mes. Hierdoor merk ik niet dat het voorwerp ondertussen rustig verder naar beneden glijdt en nu op mijn schaamheuvel rust.
Knieën naar buiten, meisje, we gaan plezier maken, hoor ik voor me. Doodsbenauwd duw ik trillend mijn knieën naar buiten. Meteen daarop voel ik hoe het voorwerp weer begint te bewegen. De spanning wordt echter steeds groter en ik probeer achteruit te deinzen, me op de één of andere manier af te wenden, maar ik word tegengehouden door een dwingende hand. Ik kan geen kant op, hoe graag ik dat ook zou willen. Niet veel later voel ik dat het metalen voorwerp tussen mijn schaamlippen naar binnen wordt geduwd. Het voelt koud aan maar neemt snel mijn lichaamstemperatuur aan. Ik bedenk wat het zou kunnen zijn. Voel geen scherpe randen en bedenk dat het een metalen dildo zou kunnen zijn. Ja het moet wel een metalen dildo zijn, De dildo wordt ruw maar toch enigszins voorzichtig door de man in mij bewogen. Ik probeer mij zo stil mogelijk te houden, maar de opwinding kan ik niet onderdrukken. Het tempo wordt door de man opgevoerd. De spanning en opwinding neemt toe en daardoor beginnen mijn buik en bovenbenen echter als vanzelf te trillen. Hoe kan ik nu in deze positie genieten van dit. Maar hoe ik ook mijn best doe, mijn benen beginnen steeds meer te trillen van de inspanning. De dildo wordt door de man in een zelfde tempo in mij bewogen, zonder aandacht te schenken aan het trillen van mijn benen of mijn angstkreetjes, die ik niet meer kan onderdrukken. Maar ik weet dat het geen angstkreetjes zijn het zijn genotkreetjes. Ik besef dat ik dit alles niet veel langer meer zal volhouden. Alles wat ik nog voel is de kwelling van de boeien en de spreidstang, de vermoeidheid in mijn armen, mijn benen, mijn hele lichaam. Ik wil dat hij ophoudt, ik wil dat hij opschiet. Ik wil dat hij doorgaat, doorgaat dat ik mijn orgasme niet meer kan onderdrukken. Ik wil van alles maar ik kan helemaal niets. Ik kan me alleen maar overgeven aan dit alles en laat me dan ook gaan. Ik voel mijn hele lichaam zich spannen door de aankomende orgasme, een orgasme die ik niet meer kan onderdrukken. En kom dan ook heftig klaar.
Na wat een eeuwigheid lijkt, merk ik dat ik eindelijk word losgemaakt. Niet meer in staat mijn ledematen te controleren zak ik hulpeloos in elkaar. Mijn benen en enkels kunnen de last niet meer dragen, ze weigeren dienst. Blijkbaar had de man dit verwacht, want ik word opgevangen en op de grond neergelegd. Nog nooit voelde het zo goed om op de grond te liggen. Moegestreden heb ik niet meer het benul om mijn blinddoek af te doen. Ik voel hoe er een deken over me heen wordt gelegd. Pas op dat moment besef ik dat ik het verschrikkelijk koud heb. Nog steeds lig ik te trillen, niet van spanning maar van de kou. Dan voel ik dat de blinddoek wordt afgedaan en voel dat er twee armen om me heen worden geslagen. Van vermoeidheid kan ik mijn hoofd niet optillen om te kunnen zien wie mij vast houdt, maar probeer met mijn laatste kracht het toch te doen. En dan zie ik dat ik in de ogen van mijn Meester kijk. En dan valt al mijn vermoeidheid en alle spanning van me af omdat ik weet dat dit onder zijn leiding is gedaan.
zaterdag 6 maart 2010
Ik kijk
Ik kijk naar je prachtige ogen
Je hoeft me niets te zeggen
Ik weet wat jij van mij verlangt
Naakt zit ik voor je
Je pakt me bij mijn hand
Je neemt me mee
Naar een wereld ver weg van hier
Ik voel jouw handen op mijn huid
Je laat geen plekje onberoerd
Je voelt mijn verlangen branden
Van mijn tenen tot mijn kruin
Sta ik in vuur en vlam
Je streelt me
Zacht,maar intens voelbaar
Tintelingen overal
Ik geniet want ik weet dat jij geniet
Voorzichtig dring je bij me binnen
Voelbaar zacht
Dan dieper,harder,intenser
Samen spelen wij dit spel
Als een pakkend ritme van muziek
Vloeiende bewegingen
Samen worden wij één
Een eruptie van emotie
Intens,warm,liefdevol
Ons spel
Zonder woorden
Het was heerlijk van de week
Je hoeft me niets te zeggen
Ik weet wat jij van mij verlangt
Naakt zit ik voor je
Je pakt me bij mijn hand
Je neemt me mee
Naar een wereld ver weg van hier
Ik voel jouw handen op mijn huid
Je laat geen plekje onberoerd
Je voelt mijn verlangen branden
Van mijn tenen tot mijn kruin
Sta ik in vuur en vlam
Je streelt me
Zacht,maar intens voelbaar
Tintelingen overal
Ik geniet want ik weet dat jij geniet
Voorzichtig dring je bij me binnen
Voelbaar zacht
Dan dieper,harder,intenser
Samen spelen wij dit spel
Als een pakkend ritme van muziek
Vloeiende bewegingen
Samen worden wij één
Een eruptie van emotie
Intens,warm,liefdevol
Ons spel
Zonder woorden
Het was heerlijk van de week
donderdag 4 maart 2010
Vloeiend
vloeiend ga je op in ons spel
je adem voelt in mijn borst
je hart klopt in het mijne
stroom van verrukking
vloeiend ga je in mij over
je adem voelt in mijn borst
je hart klopt in het mijne
stroom van verrukking
vloeiend ga je in mij over
dinsdag 2 maart 2010
Groei

Langzaam groeit het vertrouwen
Sterker en sterker wordt de band
Ik laat me leiden door zijn hand
Tegenstrijdigheden in mijn geest
Is dat deze man die mij raakt
Weet dat het om groeien gaat
Scherp lettend op elk signaal
Bewaak jij streng de grenzen
Zodat ik voldoe aan al jouw wensen
Dieper en dieper streel jij mijn ziel
Via jou kom je tot bloei
En geniet ik van mijn groei
zondag 28 februari 2010
Reactie
van Fabie
jij hebt leiding nodig
dat zie ik meteen
ik streel je
ik knuffel je
ik pak je in
ik pak je uit
en ik dwaal over je lijf
maar dan ineens
ineens stuur ik je berekenend
naar mijn zoete sponde
die jij gaat verwennen
die jij moet verkennen
want ik laaf me
aan jouw onderdanigheid
je aarzelt
maar ik straf je
ik klem je wellustig af met mijn dijen
je schrikt
bang dat je stikt
ik laat je even in de waan
en dwing je tong tot actie
gulzig op leven en dood
behaag je mij
voor even ben ik jouw slaaf
tot ik met duivels genot kommm
maar nog ben ik niet klaar met je
ik bind je vast
gewillig als je bent
ik blinddoek je
want jouw adoratie is blind
en ik neem je
ik neem je als mijn slet
mijn dildo pookt in je rond
je tepels staan strak
je kut smacht
je kont tintelt
je lijf kronkelt
je vermant de pijn
die omslaat in lust
als ik je misbruik
jij mijn hoertje
ik jouw hoerenloopster
en dan kom je
dan komen we
en we minnen teder
voor even aan elkaar gewaagd
plots grijp ik je bij je haar
en begint ons spel opnieuw
ik jouw meesteres
jij mijn smekende slavin
aan wie ik mij laaf
wie is hier de meesteres?
wie is hier de slavin?
jij hebt leiding nodig
dat zie ik meteen
ik streel je
ik knuffel je
ik pak je in
ik pak je uit
en ik dwaal over je lijf
maar dan ineens
ineens stuur ik je berekenend
naar mijn zoete sponde
die jij gaat verwennen
die jij moet verkennen
want ik laaf me
aan jouw onderdanigheid
je aarzelt
maar ik straf je
ik klem je wellustig af met mijn dijen
je schrikt
bang dat je stikt
ik laat je even in de waan
en dwing je tong tot actie
gulzig op leven en dood
behaag je mij
voor even ben ik jouw slaaf
tot ik met duivels genot kommm
maar nog ben ik niet klaar met je
ik bind je vast
gewillig als je bent
ik blinddoek je
want jouw adoratie is blind
en ik neem je
ik neem je als mijn slet
mijn dildo pookt in je rond
je tepels staan strak
je kut smacht
je kont tintelt
je lijf kronkelt
je vermant de pijn
die omslaat in lust
als ik je misbruik
jij mijn hoertje
ik jouw hoerenloopster
en dan kom je
dan komen we
en we minnen teder
voor even aan elkaar gewaagd
plots grijp ik je bij je haar
en begint ons spel opnieuw
ik jouw meesteres
jij mijn smekende slavin
aan wie ik mij laaf
wie is hier de meesteres?
wie is hier de slavin?
vrijdag 26 februari 2010
De deur valt in het slot

De deur valt in het slot. De ketting schuif je erop. Weg is de genoeglijke sfeer, het begrip, de interesse, de sympathie. Het voelt harder ineens. Spannender. Ik voel me waakzamer worden, meer op mijn hoede, bedachtzamer. Afstand. Hard grijpen handen achterom naar mijn borsten. Tasten, knijpen, keuren. Ik voel je lijf tegen me aan duwen. Gehaast glijden je handen over me heen. Je keert me. Zoent me. Als ik weg draai grijp je mijn gezicht en keer me terug. Ik volg je, kan ik anders? Wil ik anders? Je duwt je weer tegen me aan, je lijf, je kruis, je erectie. Ik voel, ervaar, ik reageer weinig. Ik zoen als je zoent, verder volg ik je wensen. Uitkleden, klinkt het, alles uit behalve onderkleding.
Ik trek mijn trui over mijn hoofd en gooi hem op de stoel. Ik doe mijn rok uit en blijf dan staan. Onderkleding, is mijn hemd onderkleding? Ik besluit van wel. Jij besluit van niet. Hemd moet ook uit. Daar sta ik, het raam is open. Ik kan gezien worden. Het idee kriebelt over mijn rug omhoog naar mijn nek. Daar sta ik, kousen, slipje, bh.
Je gaat weer achter me staan. Buigt me voorover, schuift met je voet mijn benen uit elkaar. Duwt mijn rug hol, kont omhoog. Daar zijn je handen weer. Koel en stevig. Lustvol en grijpgraag. Mijn slip trek je in mijn bilnaad. Handen op en over mijn rug. Ze maken mijn bh los en grijpen naar mijn tepels. Je trekt eraan knijp erin en kneed ze. Je duwt weer tegen me aan. Je erectie voel ik tegen, tussen mijn benen. Ik voel opwinding, spanning, verwachting. Ik voel me groot en sterk. Ik voel overgave omdat ik daarvoor kies en om geen enkele andere reden. Je spreekt geen woord. Je doet alleen maar. Je stroopt mijn slipje van mijn lijf, mijn benen. Ik stap eruit. Je pakt mijn haar, trekt mijn hoofd achterover. Dwingt me op mijn knieën. Je sluit de polsboeien om mijn armen en bind ze strak zodat ik over het bed kom te liggen. Knieën op de grond, hoofd, lijf en armen gestrekt op het bed. Je spreidt en bindt mijn benen. Naakt, open, toegankelijk. Je streelt en tast over mijn kruis, mijn billen, mijn kontgaatje. Even voel ik je erectie erlangs glijden, ertegen aan duwen. Ik hol mijn rug, ik bied me aan. Dan ben je weg. Gerommel onzichtbaar achter me. Dan een koele kwak glijmiddel tussen mijn billen. Je hand smeert, je vinger penetreert mijn kontgaatje. Even duwen, draaien dan erin. Je trekt je terug. Je toont me zonder woorden een slanke zwarte vibrator. Ik kreun. Deels van, ja van wat? angst? ontzetting? lust? Het koude apparaat glijdt over en tussen de verhitte delen tussen mijn benen. Dan zet je hem doel bewust op mijn anus en duwt hem er diep in. Ik kreun, pijn, heel even dan is het over. Je steekt een vinger in mij en je zet de vibrator aan. Ik weet wat je voelt aan de binnenkant. Het trilt en vibreert daar. Ik voel je zoeken met een vinger eerst. Dan twee, drie. Je test en onderzoekt mijn ruimte. Je gromt.
Weg ben je weer, de vibrator laat je in me zitten. Trillende golven door mijn lijf. Je toont me je volgende attribuut. Een dildo met aanzienlijke afmetingen. Ik slik en kijk. Je vraagt niets, verdwijnt weer uit mijn gezichtsveld en ik voel je de dildo tegen mijn warme vrouwelijkheid plaatsen. Ik wil hem hebben. Ik wil hem voelen. Ik duw mijn kont ernaar toe, voor zo ver dat mogelijk is. Weg is de dildo. Ik slik teleurgesteld en draai met mijn hoofd. Ik kan je niet zien. Ik weet niet wat je doet. Als ik me stil houdt is de dildo terug. Zodra ik me weer beweeg is hij weer weg. Ik begin het te begrijpen. Als ik iets van opwinding of genoegen laat blijken stopt alles. Als ik niet reageer ga je door. Ik hou me stil en voel hoe je de dildo diep in me door duwt. Ik probeer geen enkele reactie te laten plaats vinden. Ik zou willen kreunen, zuchten, met mijn kont willen draaien. Je laten horen hoe ik geniet van je handelingen. Van je koele handen, van je dwang, van je afstand, van je macht, mijn onmacht.
Dan ga je praten, zachte lieve woordjes, verleidelijk, overredend. Meer klanken als woorden. Maar zodra ik iets van reactie geef stoppen alle handelingen, frustratie. Doodstil wacht ik af en voel hoe je me bewerkt, bespeelt, me opwindt en verder, verder drijft naar het punt waarop ik niet meer stil kan blijven. Opwinding die hoger en hoger oploopt. Onomkeerbaar bezit neemt van mijn lijf en hoofd. Ik kreun, nauwelijks hoorbaar. Ik vraag je zachtjes door te gaan, ik smeek je harder me te helpen, ik huil om je handen, je handelingen, mijn bevrijding. Mag ik klaarkomen, Meester?, fluister ik. Mag ik klaar komen, Meester?" smeek ik harder. Meester! Met een ingetogen, opgewonden, goedkeurende grom help je me over de drempel. Je zet een vibrator tegen mijn klit. Ik voel er één in me en één tegen mijn klit. Je beweegt ritmisch de vibrator die in mij zit heen en weer. Ik kan het niet meer houden en ik vraag nogmaals aan mijn Meester of ik mag komen. Maar helaas kan ik niet op zijn toestemming wachten en ik val en val en val in een intens diep orgasme. De, in mijn ritme mee penetrerende, vibrator blijft mijn orgasme verlengen. Eindeloos blijf ik vallen tot ik hijgend, schokkend, rillend jankend achterblijf.
Je maakt me leeg, maar niet los. Vibrator weg. Je knielt achter me, zet je handen op mijn heupen en duwt je stijve hard, diep in mij. Ik wil je, ik wil je, ik wil je!! Ik hoor het mezelf keer op keer kreunen. Pijlsnel zijn mijn verlangen en opwinding terug. Je hand grijpt naar mijn haar en trekt mijn hoofd achterover. Je stoot hard en diep, keer op keer , op keer. Zeg het!, eis je van mij. Ik wil je, ik wil je, meer en meer. Help me! Je stoot sneller, werkt een hand tussen mijn lijf en het bed en helpt me opnieuw te komen. Hete schokgolven van genot nemen mijn weinige denken compleet over als ik het geil langs mijn benen voel lopen en voel nog een orgasme opkomen maar zet niet door. Maar ik geniet ik genie intens en ik voel hoe jij je laat gaan. Nog wat laatste felle stoten en met een rauwe kreun geef jij je over aan je genot. Aan je moment van vergetelheid en jezelf. Diep zucht ik als ik je handen in mijn rug voel klauwen, je gekreun hoor weg sterven, je hoofd voel rusten, je ademhaling gejakkerd hoor gaan. Ik voel me gebruikt, geweldig, compleet. Ik voel me vrouw, mens, groot, sterk, veilig. Handboeien klikken los, benen worden weer losgemaakt. Zonder een woord kruipen we samen onder het warme dekbed om bij elkaar te zijn, om te genieten van wat we elkaar te bieden hebben.
woensdag 24 februari 2010
Ik weet
maandag 22 februari 2010
Daar zit ik dan
Daar zit ik dan, in de auto, op weg naar u, mijn Meester. Ik ben een beetje gespannen, mede omdat u gezegd hebt dat er iets op stapel staat wat één van mijn fantasieën is. Dat zijn er verschillende dus het kan van alles zijn. Mijn gevoelens slaan op tilt, ben gespannen maar opgewonden tegelijk. Weet niet zo goed wat ik met al mijn gevoelens moet doen. Moet ik dit wel doen, zou het echt allemaal wel goed gaan. Maak ik geen vergissing om te gaan. Niemand weet dat ik dit doe, als u iets met me van plan bent kan niemand me helpen. Dan denk ik aan alle mailtjes en opdrachten die ik voor u al online heb uitgevoerd. Er was steeds een goed gevoel van vertrouwen, dus dat komt wel goed.
Na nog een kwartiertje te hebben gereden draai ik de weg in die ik moet hebben. Een straat met veel bomen en weinig gebouwen. Echt huizen kan ik het niet noemen, het zijn meer loodsen en kantoorpanden. Wat vreemd, maar ik zie dan nummer 18. Daar moet ik zijn. U heeft me gezegd te wachten op de bijrijderstoel van de auto. Sleutel in het contact, radio aan. Dat doe ik dus ook maar. Ik kijk op de klok, ik ben mooi op tijd, maar zie nog geen beweging. Wachten dan maar. Na tien minuten begin ik me af te vragen of ik goed zit. Dan plotseling gaat de telefoon. Een onbekend nummer. Ik neem op en hoor u aan de andere kant van de lijn zeggen: goed zo sletje, je ben mooi op tijd. Ga maar eens goed rechtop zitten, voeten een beetje uit elkaar en je handen achter de stoel. Ik luister aandachtig en volg uw aanwijzingen op.
Dan opeens hoor ik de deur van de auto opengaan, achter me. Ik wil mijn hoofd omdraaien, maar u zegt met een strenge toon dat ik voor me moet kijken. Ik hoor iets klikken en voel dat er handboeien om mijn polsen worden gedaan. Ik schrik een beetje, dat was niet de bedoeling. We hadden afgesproken bij uw huis, waar we eerst wat zouden drinken en dan zou u me keuren. Dit was dan toch niet de bedoeling. Ik krijg een blinddoek om en dan gaat de deur dicht. Ik hoor u om de auto heenlopen en de auto instappen. Ik merk dat ik opgewonden raak, ik kan alleen maar luisteren en afwachten. Dit is best lekker.
U rijdt een eindje, hoe lang we samen in de auto hebben gezeten weet ik niet, maar het lijkt wel een uur. Dan ineens hoor ik grind onder de auto en de auto mindert vaart. We zijn er. Al die tijd heeft u geen woord gesproken en ik durfde ook niks te zeggen. Dan zegt u: uitstappen en maakt mijn boeien even los. Meteen als ik naast de auto sta worden de boeien weer vastgemaakt. Lopen, en u geeft me een klein duwtje. U leidt me het huis in en de trap af. We gaan een kelder in. Het klinkt er een beetje hol en ruikt er wat muf. U duwt me op een stoel en maakt mijn handen los. De blinddoek blijft zitten. Blij dat mijn handen los zijn wrijf ik een over mijn polsen.
Dan zegt u: uitkleden, helemaal. Ik twijfel even, maar dan geeft u een harde klap tegen mijn borsten, ik schrik en begin me uit te kleden. Dan duwt u me terug op de stoel en maakt mijn enkels vast aan de stoelpoten, waardoor mijn benen wat open staan en u een mooi zicht moet hebben op mijn kutje dat zo een klein eindje open staat.
Mijn handen worden boven mijn hoofd vastgemaakt aan een soort ring die aan het plafond lijkt te hangen. Daar zit ik dan, naakt op een stoel in een kamer die ik niet kan zien door de blinddoek. Mijn benen vast aan de stoel en mijn handen vast boven mijn hoofd. Ik voel uw handen over mijn lijf glijden, mijn gezicht, mijn borsten, mijn benen en heel even mijn kutje. Die is ondertussen nat van het geil en dat moet u ook gevoeld hebben. U zegt nog steeds niks. Dan ineens hoor ik u weglopen, de deur gaat open en weer dicht en dan niks dan stilte om me heen. Ik wacht af, heb het een beetje koud en wachten duurt lang. Ik probeer wat te gaan verzitten en merk dat ik de stoel wat kan verschuiven. Mijn handen tintelen van het omhoog houden en ik wordt een beetje angstig. Het duurt nu wel erg lang voordat u terug komt. Waar blijft u nu. Dan ineens hoor ik de deur weer opengaan en hoor ik voetstappen naar beneden komen. Ook hoor ik stemmen, die van u en nog van iemand anders. Wat is dat nu...dat hadden we toch niet afgesproken.
U staat voor me, dat voel ik, ook al kan ik niks zien. Ik merk dat u voor me staat aan mijn lijf, die tintelt van spanning. Ook voel ik dat er iemand achter me staat. Ineens voel ik een harde ruk aan mijn polsen. U trekt aan het touw dat mijn handen omhoog houdt, waardoor ik vanzelf ga staan. U trekt hard waardoor mijn handen hoger en hoger getrokken worden en zo vastgezet worden. Mijn enkels worden losgemaakt en de stoel wordt weggezet. Ik probeer zo goed mogelijk te luisteren naar alles om me heen. Dan worden hardhandig mijn benen uit elkaar geduwd. Verder, snauwt een stem die ik niet herken en ik voel dat mijn enkels dit keer aan de grond worden vastgezet. Ik voel handen over mijn lijf gaan, mijn billen, mijn borsten, mijn nek, alles wordt aangeraakt. Soms teder, soms hard. De afwisseling windt me enorm op, al ben ik nog steeds niet helemaal op mijn gemak. Zeker omdat ik niet weet wie de andere persoon/personen zijn. Hoeveel zouden het er zijn. Ik probeer de handen op mijn lijf te tellen. Dat zijn er zes, denk ik. Maar zeker weten doe ik het niet.
Ineens hoor ik u zeggen: Ga je gang, leef je uit, ze is van jullie. Nee, schreeuw ik en meteen voel ik een klap op mijn wang. Kop dicht, trut, zegt een man en ik probeer me los te wurmen uit mijn benarde situatie. Ik hoor u lachen op de achtergrond. Ik durf niks meer te zeggen en voel twee paar handen over mijn lijf gaan. Een raakt mijn billen aan en plotseling voel ik een vinger in mijn kontgaatje glijden. Het doet pijn, omdat ik zo gespannen ben, Dat maakt hem blijkbaar niks uit, want hij vingert me gewoon door. De andere man is ondertussen aangekomen bij mijn kutje en steekt zijn vingers daar naar binnen. Hoeveel voel ik er? Twee, drie, vier, Ik weet het niet, maar mijn strakke kutje lijkt het wel lekker te vinden.
Ineens stoppen de mannen, maken me los en duwen me in de richting van een grote tafel. Daar wordt ik op vastgemaakt, mijn buik op de tafel, mijn benen uit elkaar. Een man gaat voor me staan en duwt zijn inmiddels stijve pik in mijn mond. "Zuigen slet" en ik geef me over. Angstig om wat er zal gebeuren als ik niet luister zuig ik alsof mijn leven er vanaf hangt. Ineens voel ik een hand mijn billen uit elkaar trekken en een staaf tegen mijn kontgaatje duwen. Nee, niet daar, denk ik en ik probeer mijn handen los te wrikken. De man wiens penis nu diep in mijn keel zit heeft me echter zo strak vast dat ik geen kant uit kan. Ineens duwt hij zijn pik naar binnen. Ik wil schreeuwen, maar dat lukt niet met een andere pik diep in mijn mond.
Gelukkig voel ik glijmiddel waardoor het allemaal niet al te pijnlijk is en ik probeer me over te geven aan deze mannen. De mannen die voor mij totaal onbekend zijn en nu bezig zijn me te nemen...me te verkrachten. Dat terwijl u toekijkt en langzaam ook opgewonden moet raken van het schouwspel in deze kelder. Net zo snel als de mannen begonnen stoppen ze weer en draaien me om. Ze doen geen moeite me opnieuw vast te maken. Ze voelen dat ik gezwikt ben en niet meer zal tegensputteren. Ik laat me gebruiken. Om beurten neuken ze me in mijn kutje, mijn mond en mijn kontje. Ze spuiten hun sperma over mijn borsten en mijn buik en slaan me op mijn billen en mijn borsten. Ze grommen en kreunen, en lijken maar niet te willen stoppen. Ineens hoor ik u zeggen: Stop, genoeg nu! De mannen stappen van me af en gaan zitten op de bank. Ik kan nu net onder de blinddoek door kijken en zie de kamer een beetje om me heen en zie de mannen met een gelukzalig gezicht zitten. Blij dat deze martelgang voorbij lijkt te zijn, Ontspan ik wat.
Dan staat u voor me, steekt ineens uw hand diep in mijn kutje. Nu ik nog, mijn meisje. Ik heb je even uitgeleend, maar ik wil ook mijn pleziertje. Ik kreun en wil nee zeggen. Maar ik ben zo moe van alles, dat het me niet eens meer lukt. Ook u neemt me in al mijn gaatjes en ik merk dat ik het fijn vind. Uw lijf tegen het mijne, uw handen op mijn borsten en uw pik diep in mijn kutje. Ik laat me gaan en geniet nu van iedere stoot. Ik trek mijn spieren samen en hoor u kreunen. Ik wil komen. Ik wil zo graag klaarkomen, maar ineens stopt ook u. U wenkt de mannen en ze begrijpen wat u wilt. Een gaat bij mijn hoofd staan, een achter me en u staat nog steeds met uw pik voor mijn kutje. Dan ineens voel ik een pik achter in mijn gaatje glijden, u voorin en de derde voel ik in mijn mondje. Ik geef me over, helemaal en ga mee in het ritme. Ook al wil ik dit niet, ik geniet, mijn lijf geniet en ik voel u en de mannen opnieuw klaarkomen. Dan ineens trekken alle spieren in mijn onderlijf samen en beleef ik een orgasme zoals ik nog nooit beleefd heb. Ik kreun, gil, schreeuw en kom klaar zoals ik dat nog nooit gekomen ben.
U helpt me overeind en neemt me in uw armen. U fluistert in mijn oor dat het nog niet afgelopen is en draait me op mijn buik op tafel en maakt mijn armen en benen vast en loopt weg. Ik kreun….
Na nog een kwartiertje te hebben gereden draai ik de weg in die ik moet hebben. Een straat met veel bomen en weinig gebouwen. Echt huizen kan ik het niet noemen, het zijn meer loodsen en kantoorpanden. Wat vreemd, maar ik zie dan nummer 18. Daar moet ik zijn. U heeft me gezegd te wachten op de bijrijderstoel van de auto. Sleutel in het contact, radio aan. Dat doe ik dus ook maar. Ik kijk op de klok, ik ben mooi op tijd, maar zie nog geen beweging. Wachten dan maar. Na tien minuten begin ik me af te vragen of ik goed zit. Dan plotseling gaat de telefoon. Een onbekend nummer. Ik neem op en hoor u aan de andere kant van de lijn zeggen: goed zo sletje, je ben mooi op tijd. Ga maar eens goed rechtop zitten, voeten een beetje uit elkaar en je handen achter de stoel. Ik luister aandachtig en volg uw aanwijzingen op.
Dan opeens hoor ik de deur van de auto opengaan, achter me. Ik wil mijn hoofd omdraaien, maar u zegt met een strenge toon dat ik voor me moet kijken. Ik hoor iets klikken en voel dat er handboeien om mijn polsen worden gedaan. Ik schrik een beetje, dat was niet de bedoeling. We hadden afgesproken bij uw huis, waar we eerst wat zouden drinken en dan zou u me keuren. Dit was dan toch niet de bedoeling. Ik krijg een blinddoek om en dan gaat de deur dicht. Ik hoor u om de auto heenlopen en de auto instappen. Ik merk dat ik opgewonden raak, ik kan alleen maar luisteren en afwachten. Dit is best lekker.
U rijdt een eindje, hoe lang we samen in de auto hebben gezeten weet ik niet, maar het lijkt wel een uur. Dan ineens hoor ik grind onder de auto en de auto mindert vaart. We zijn er. Al die tijd heeft u geen woord gesproken en ik durfde ook niks te zeggen. Dan zegt u: uitstappen en maakt mijn boeien even los. Meteen als ik naast de auto sta worden de boeien weer vastgemaakt. Lopen, en u geeft me een klein duwtje. U leidt me het huis in en de trap af. We gaan een kelder in. Het klinkt er een beetje hol en ruikt er wat muf. U duwt me op een stoel en maakt mijn handen los. De blinddoek blijft zitten. Blij dat mijn handen los zijn wrijf ik een over mijn polsen.
Dan zegt u: uitkleden, helemaal. Ik twijfel even, maar dan geeft u een harde klap tegen mijn borsten, ik schrik en begin me uit te kleden. Dan duwt u me terug op de stoel en maakt mijn enkels vast aan de stoelpoten, waardoor mijn benen wat open staan en u een mooi zicht moet hebben op mijn kutje dat zo een klein eindje open staat.
Mijn handen worden boven mijn hoofd vastgemaakt aan een soort ring die aan het plafond lijkt te hangen. Daar zit ik dan, naakt op een stoel in een kamer die ik niet kan zien door de blinddoek. Mijn benen vast aan de stoel en mijn handen vast boven mijn hoofd. Ik voel uw handen over mijn lijf glijden, mijn gezicht, mijn borsten, mijn benen en heel even mijn kutje. Die is ondertussen nat van het geil en dat moet u ook gevoeld hebben. U zegt nog steeds niks. Dan ineens hoor ik u weglopen, de deur gaat open en weer dicht en dan niks dan stilte om me heen. Ik wacht af, heb het een beetje koud en wachten duurt lang. Ik probeer wat te gaan verzitten en merk dat ik de stoel wat kan verschuiven. Mijn handen tintelen van het omhoog houden en ik wordt een beetje angstig. Het duurt nu wel erg lang voordat u terug komt. Waar blijft u nu. Dan ineens hoor ik de deur weer opengaan en hoor ik voetstappen naar beneden komen. Ook hoor ik stemmen, die van u en nog van iemand anders. Wat is dat nu...dat hadden we toch niet afgesproken.
U staat voor me, dat voel ik, ook al kan ik niks zien. Ik merk dat u voor me staat aan mijn lijf, die tintelt van spanning. Ook voel ik dat er iemand achter me staat. Ineens voel ik een harde ruk aan mijn polsen. U trekt aan het touw dat mijn handen omhoog houdt, waardoor ik vanzelf ga staan. U trekt hard waardoor mijn handen hoger en hoger getrokken worden en zo vastgezet worden. Mijn enkels worden losgemaakt en de stoel wordt weggezet. Ik probeer zo goed mogelijk te luisteren naar alles om me heen. Dan worden hardhandig mijn benen uit elkaar geduwd. Verder, snauwt een stem die ik niet herken en ik voel dat mijn enkels dit keer aan de grond worden vastgezet. Ik voel handen over mijn lijf gaan, mijn billen, mijn borsten, mijn nek, alles wordt aangeraakt. Soms teder, soms hard. De afwisseling windt me enorm op, al ben ik nog steeds niet helemaal op mijn gemak. Zeker omdat ik niet weet wie de andere persoon/personen zijn. Hoeveel zouden het er zijn. Ik probeer de handen op mijn lijf te tellen. Dat zijn er zes, denk ik. Maar zeker weten doe ik het niet.
Ineens hoor ik u zeggen: Ga je gang, leef je uit, ze is van jullie. Nee, schreeuw ik en meteen voel ik een klap op mijn wang. Kop dicht, trut, zegt een man en ik probeer me los te wurmen uit mijn benarde situatie. Ik hoor u lachen op de achtergrond. Ik durf niks meer te zeggen en voel twee paar handen over mijn lijf gaan. Een raakt mijn billen aan en plotseling voel ik een vinger in mijn kontgaatje glijden. Het doet pijn, omdat ik zo gespannen ben, Dat maakt hem blijkbaar niks uit, want hij vingert me gewoon door. De andere man is ondertussen aangekomen bij mijn kutje en steekt zijn vingers daar naar binnen. Hoeveel voel ik er? Twee, drie, vier, Ik weet het niet, maar mijn strakke kutje lijkt het wel lekker te vinden.
Ineens stoppen de mannen, maken me los en duwen me in de richting van een grote tafel. Daar wordt ik op vastgemaakt, mijn buik op de tafel, mijn benen uit elkaar. Een man gaat voor me staan en duwt zijn inmiddels stijve pik in mijn mond. "Zuigen slet" en ik geef me over. Angstig om wat er zal gebeuren als ik niet luister zuig ik alsof mijn leven er vanaf hangt. Ineens voel ik een hand mijn billen uit elkaar trekken en een staaf tegen mijn kontgaatje duwen. Nee, niet daar, denk ik en ik probeer mijn handen los te wrikken. De man wiens penis nu diep in mijn keel zit heeft me echter zo strak vast dat ik geen kant uit kan. Ineens duwt hij zijn pik naar binnen. Ik wil schreeuwen, maar dat lukt niet met een andere pik diep in mijn mond.
Gelukkig voel ik glijmiddel waardoor het allemaal niet al te pijnlijk is en ik probeer me over te geven aan deze mannen. De mannen die voor mij totaal onbekend zijn en nu bezig zijn me te nemen...me te verkrachten. Dat terwijl u toekijkt en langzaam ook opgewonden moet raken van het schouwspel in deze kelder. Net zo snel als de mannen begonnen stoppen ze weer en draaien me om. Ze doen geen moeite me opnieuw vast te maken. Ze voelen dat ik gezwikt ben en niet meer zal tegensputteren. Ik laat me gebruiken. Om beurten neuken ze me in mijn kutje, mijn mond en mijn kontje. Ze spuiten hun sperma over mijn borsten en mijn buik en slaan me op mijn billen en mijn borsten. Ze grommen en kreunen, en lijken maar niet te willen stoppen. Ineens hoor ik u zeggen: Stop, genoeg nu! De mannen stappen van me af en gaan zitten op de bank. Ik kan nu net onder de blinddoek door kijken en zie de kamer een beetje om me heen en zie de mannen met een gelukzalig gezicht zitten. Blij dat deze martelgang voorbij lijkt te zijn, Ontspan ik wat.
Dan staat u voor me, steekt ineens uw hand diep in mijn kutje. Nu ik nog, mijn meisje. Ik heb je even uitgeleend, maar ik wil ook mijn pleziertje. Ik kreun en wil nee zeggen. Maar ik ben zo moe van alles, dat het me niet eens meer lukt. Ook u neemt me in al mijn gaatjes en ik merk dat ik het fijn vind. Uw lijf tegen het mijne, uw handen op mijn borsten en uw pik diep in mijn kutje. Ik laat me gaan en geniet nu van iedere stoot. Ik trek mijn spieren samen en hoor u kreunen. Ik wil komen. Ik wil zo graag klaarkomen, maar ineens stopt ook u. U wenkt de mannen en ze begrijpen wat u wilt. Een gaat bij mijn hoofd staan, een achter me en u staat nog steeds met uw pik voor mijn kutje. Dan ineens voel ik een pik achter in mijn gaatje glijden, u voorin en de derde voel ik in mijn mondje. Ik geef me over, helemaal en ga mee in het ritme. Ook al wil ik dit niet, ik geniet, mijn lijf geniet en ik voel u en de mannen opnieuw klaarkomen. Dan ineens trekken alle spieren in mijn onderlijf samen en beleef ik een orgasme zoals ik nog nooit beleefd heb. Ik kreun, gil, schreeuw en kom klaar zoals ik dat nog nooit gekomen ben.
U helpt me overeind en neemt me in uw armen. U fluistert in mijn oor dat het nog niet afgelopen is en draait me op mijn buik op tafel en maakt mijn armen en benen vast en loopt weg. Ik kreun….
donderdag 18 februari 2010
Een reactie van
Manto
je hebt niemand nodig
want je bent wie je bent
verlangens
gevoelens
driften
zoeken
twijfels
zekerheden
driften
pijn
angst
euforie
genot
overgave
erkenning
genot
liefde
vervulling
alleen jij zelf ontdekt
jouw pad ontstaat door er op te lopen
Manto
je hebt niemand nodig
want je bent wie je bent
verlangens
gevoelens
driften
zoeken
twijfels
zekerheden
driften
pijn
angst
euforie
genot
overgave
erkenning
genot
liefde
vervulling
alleen jij zelf ontdekt
jouw pad ontstaat door er op te lopen
Manto
Abonneren op:
Posts (Atom)

